فرازی از فرمان تاریخی حضرت امام خمینی (رحمه الله) به مناسبت روز ارتش:
ملت ایران موظفند از ارتش اسلامی استقبال کنند و احترام برادرانه از آنان بنمایند.
اکنون ارتش در خدمت اسلام است و ارتش اسلامی است و ملت شریف لازم است آن را به این سمت رسما بشناسند و پشتیبانی خود را از آنان اعلام بنمایند.

اکنون مخالفت با ارتش اسلامی که حافظ استقلال و نگهبان آن است جایز نیست.
ما و شما و ارتش برادرانه باید برای حفظ و امنیت کشورمان کوشش کنیم و به شرارت اشرار و اخلال مفسدین خاتمه دهیم.

مظلوم ترین سردار بصیرت و ولایت مدار گیلانی شهید حجه الاسلام یونس جنگلی:

میرزا یونس معروف به میرزا کوچک فرزند میرزا بزرگ اهل رشت، در سال 1259 شمسی دیده به جهان گشود.سالهای نخست عمر را در مدرسه حاجی حسن واقع در صالح آباد رشت و مدرسه جامع آن شهر به آموختن مقدمات علوم دینی سپری کرد.
در سال 1286 شمسی در گیلان به صفوف آزادیخواهان پیوست و برای سرکوبی محمد علی شاه روانه تهران شد.همزمان با اوجگیری نهضت مشروطه در تهران،شماری از آزادیخواهان رشت کانونی به نام مجلس اتحاد تشکیل دادند و افرادی به عنوان فدایی گرد آوردند.میرزا کوچک خان که در آن دوران یک طلبه بود و افکار آزادیخواهانه داشت به مجلس اتحاد پیوست.در سال 1289 شمسی در نبرد با نیروی طرفدار محمدعلی شاه در ترکمن صحرا شرکت داشت و در این نبرد زخمی و چندی در بادکوبه در یک بیمارستان بستری گردید.در سال 1294 شمسی به جای "مجلس اتحاد" ، "هیئت اتحاد اسلام" از یک گروه هفده نفری در رشت تشکیل گردید.بیشتر افراد این گروه روحانی بودند و میرزا کوچک خان عضو موثر آن بود.این هیئت هدف خود را خدمت به اسلام و ایران معرفی کرد و بزودی میرزا کوچک خان رهبری هیئت را به عهده گرفت.پس از اشغال نواحی شمالی ایران از سوی ارتش روسیه تزاری،هیئت اتحاد اسلام به مبارزه با ارتش تزاری پرداخت و یک گروه مسلح به عنوان فدایی تشکیل داد و روستای کسما را در ناحیه فومن مرکز کار خود قرار داد و در آنجا سازمان اداری و نظامی به وجود آورد.هیئت اتحاد اسلام پس از چندی به کمیته اتحاد اسلام تبدیل شد و اعضای آن به 27 نفر افزایش یافت و رهبری کمیته را میرزا به عهده گرفت و تا پایان سال 1296 شمسی، بخش وسیعی از گیلان و قسمتی از مازندران و طارم زنجان و آستارا و طالش و کجور و تنکابن زیر نفوذ کمیته اتحاد اسلام در آمد.

خانه زادگاه میرزا کوچک خان

فعالیت های نظامی نهضت جنگل:
در فروردین 1297 فدائیان نهضت جنگل پس از چند درگیری با نیروهای انگلیسی مواضع مهم راه رشت-منجیل را در اختیار خود گرفتند.در خرداد 1297 نیروی "کلنل پیچراخوف" افسر روسی که قصد بازگشت از ایران را داشت با "ژنرال دانسترویل" انگلیسی که او نیز میخواست از طریق انزلی به بادکوبه برود هم پیمان شدند و نیروهای روسی در منجیل با فدائیان کمیته اتحاد اسلام به نبرد پرداختند،در حالی که زره پوشها و هواپیماهای انگلیسی هم برای کمک به او به حرکت در آمده بودند.پیچراخوف راه منجیل تا رشت و انزلی را گشود و پس از گشوده شدن این راه ،نیروهای انگلیسی در دو طرف راه مستقر شدند.در این میان نیروی کمیته اتحاد اسلام رشت را تصرف کرد،اما پس از ده روز نیروهای انگلیسی به کمک زره پوش ها و هواپیما رشت را تسخیر نمودند.در 27 مرداد 1297،میان نمایندگان کمیته اتحاد اسلام با نمایندگان انگلیس در رشت قراردادی امضا شد.امضای این قرارداد چنان اختلاف نظر پدید آورد که میرزا کوچک خان به تاچار انحلال "کمیته اتحاد اسلام" را اعلام داشت و "کمیته انقلابی گیلان" را تشکیل داد.

شماری از سران کمیته اتحاد اسلام کناره گیری کردند و شماری از افراد تندرو در کمیته انقلابی گیلان عضویت یافتند.برای از بین بردن نهضت جنگل،وثوق الدوله در بهمن 1297، به وسیله "سید محمد تدین" پیام صلحی برای کوچک خان رهبر نهضت فرستاد و از او خواست که نیروی مسلح خود را در اختیار دولت قرار دهد، اما پیام موثرواقع نشد.
وثوق الدوله در 18 اسفند 1297 "تیمور تاش" را با اختیارات تام به استانداری گیلان فرستاد و در خرداد 1298،"کلنل استاروسلسکی" فرمانده نیروی قزاق با اختیارات تام مامور سرکوب نهضت گیلان شد.در عملیات تسخیر رشت توپخانه و هواپیماهای نظامی انگلیس هم شرکت داشتند.پیش از حمله "کلنل تکاچینکف" فرمانده اتریاد تهران نامه تامین برای میرزا نوشت ولی میرزا نپذیرفت و پس از درگیری های فراوان عده ای از سران نهضت از جمله دکتر حشمت که به واسطه خدمات پزشکی محبوبیت زیادی در لاهیجان کسب کرده بود و در آنجا یک گروه چند صد نفری به نام "نظام ملی" گرد آورده بود تسلیم نیروهای دولتی در رشت شد. نیروهای دولتی تصمیم گرفتند او را به واسطه نزدیک بودن به میرزا آزاد کرده تا او میرزا را ترغیب به تسلیم کند و اگر موفق شد یا نشد خود را پس از ده روز معرفی نماید، اما دکتر حشمت پس از بازگشت به لاهیجان دچار تردید شد و چون بازگشت او به تاخیر افتاد، یک گردان مامور دستگیری او شد.او با گردان دولتی درگیر شده و شماری از افراد نظام ملی کشته شدند و دکتر حشمت دستگیر و در دادگاه نظامی در 4 اردیبهشت 1298،محکوم به اعدام شد.

شکست نهضت و شهادت میرزا کوچک خان جنگلی:
پس از تسلیم خالو قربان،نیروهای دولتی وارد رشت شدند و چون مذاکرات صلح با جنگلی ها به نتیجه نرسید،نیروهای دولتی به تعقیب جنگلیها پرداختند.برخی از نیروها متفرق،برخی تسلیم و تعدادی نیز کشته شدند.با چنین وضع سخت و دردناکی میرزا در سرمای شدید زمستان از همسرش خداحافظی نموده و در اعماق جنگلها عقب می نشیند تا بتواند نیروهای پراکنده را در فرصت مناسب جمع آوری و سازماندهی کند.اما در سرما نیمه جان شده و توسط نیروهای دولتی سرش از تن جدا شده و به شهادت میرسد و سر مبارک او را نزد رضاخان پهلوی تحفه میبرند.

سر بریده شده میرزا کوچک خان
روزنامه جنگل،ارگان نهضت، درباره هدف نهضت چنین نوشته است:ما قبل از هر چیز طرفدار استقلال مملکت ایرانیم.استقلال به تمام معنای کلمه،یعنی بدون اندک مداخله هیچ دولت اجنبی، اصلاحات اساسی مملکت و رفع فساد تشکیلاتی دولتی که هرچه بر سر ایران آمده از فساد تشکیلات است.ما طرفدار یگانگی عموم مسلمانانیم.این است نظریات ما که تمام ایرانیان را دعوت به هم صدایی کرده،خواستار مساعدتیم.رهبر نهضت جنگل یک روحانی و مرد دین بود.او انقلاب جنگل و همه مظاهر آن را از دریچه اندیشه های سیاسی که از اسلام آموخته بود،می نگریست.او یکباره دست به قیام مسلحانه نزد، همه راه ها را آزمود و پس از ناامیدی از آنها وارد عمل شده و مردانه پا به صحنه کارزار نهاد.او شاهد به توپ بسته شدن مجلس شورای ملی توسط محمد علی شاه و  تحصن علما در سفارت عثمانی بود.او به امید نجات مشروطه به مجاهدین پیوست و در فتح قزوین شرکت کرد و با مشاهده اعمال خلاف بعضی مجاهدین به موطن خود رشت بازگشت،اما بار دیگر به مجاهدین پیوست و در فتح تهران شرکت نمود و با قوای استبداد جنگید.علیرغم تلاشی که در تحریف چهره میرزا به عمل آمده،به شهادت تاریخ،وی از مجاهدان مشروطیت و از هواداران جناح اعتدالیون مجلس و وفادار به اسلام بود.او سخت به اتحاد جهان اسلام عشق میورزید.تاخت و تازهای خارجی در صحنه سیاست و اقتصاد کشور و سیاست بازی عناصر منافق و خود فروخته ،وضع آشفته تر گیلان و بی کفایتی دولتمردان،انگیزه هایی بود که این روحانی جوان،حساس و دلسوخته را به میدان سیاست، و سپس به صحنه کارزار کشاند.
نخست در برابر استبداد محمد علی شاه ایستاد و سپس با شخصیت های بانفوذ تماس گرفت و در آخرین مرحله از تلاش خود سلاح به دست گرفت و در برابر نیروهای بیگانه به مقاومتی جانانه پرداخت.او بارها در برابر مردم گیلان هدف از نهضت خود را احیای قوانین اسلام اعلام کرد و یادآور شد که میرزا کوچک خان هرگز اسلحه را از خود دور نمیکند،مگر وقتی که مطمئن باشد افراد ایرانی از تجاوز متجاوزان بیگانه و ستمکاران داخلی مصون و از امنیت و رفاه برخوردار هستند.« مردم ایران هنوز قدر این نعمت اتحاد اسلامی را نشناخته اند، البته بعد از محو ما خواهند فهمید که بودیم و چه میخواستیم...»   (شهید روحانی میرزا کوچک جنگلی)

آرامگاه میرزا کوچک خان در رشت

قبول داری وقتی ارزشها عوض میشن عوضیها با ارزش میشن؟؟

همین جوری دلم واسه حاج حسین تنگ شده ... یاد مردایی بخیر که تو اوج دوران نامردی ارزشهاشون رو فراموش نکردن...

شهید حاج حسین خرازی با آخرین لبخند زمینی اش، و در چنین روزهای آسمانی شدنش ...

"رام" باش ،
ولی "شیر رام "باش !
"موش رام "که باشی هروقت هرکس میل مبارک اش بکشد له ات می کند ،
"شیر رام "که باشی همه حواس شان هست که :
"گرچه رام است ولی هرچه باشد برای خودش کلی شیر است ! "
حساب کار خودشان را می کنند .

سلام ...
(ابتدا به ساکن سالروز شهادت آقا رسول الله و آقا امام حسن مجتبی رو تسلیت میگم)
چند ووقت قبل خانم اومد گفت میخوام با بچه های اردو برم مشهد!
آقا جاتون خالی یهو رگ غیرته زد بالا گفتم مگه از رو جنازه من رد شی بذارم تنهایی بری مشهد.
بنده خدا که بدجور تو ذوقش خورده بود در ادامه توضیح داد که اون مسئول اردوئه و اردو مخصوص خانوماست و هیچ آقایی همراشون نیست.
اون لحظه قیافه من دیدنی بود. منم واسه اینکه کم نیارم گفتم پس حتما شوفر و شاگرد شوفر هم خانومن دیگه؟!!!(اون موقع قیافه خانوم دیدنی شد)
بماند ...
این قضیه به خیر تموم شد و خانوم بدون ما رفت مشهد و کیفشو برد و برگشت.(البته منم اینجا کم نذاشتم و دم به دقه به دور از چشم خانوم تو قلیون سرای محلمون لنگر مینداختم)
ولی من تو دلم غوغایی بود.همش به امام رضا شاکی میشدم که آخه بامرام این رسمشه؟ضعیفه رو میطلبی پیش خودت ما رو ول کردی به امون خدا؟
جون داداش اگه منو نطلبی مشهد دیگه نه من نه تو!
و کلی شکایت و عریضه و راپرت که یا بردم پیش خود آقا یا به قول بچه های رشته مدیریت مراتب قدرت رو دور زدم و از دست امام رضا مستقیم به خدا شکایت کردم !!!
قدیمیا میگن دل شکسته زود دعاش مستجاب میشه.خدا وکیلی دو ماه نگذشت یه دوره اجباری بهمون خورد تو قم. یکی از همین دوره های مزخرف عقیدتی.
دوره رو بیخیال ... حضرت معصومه رو عشقه...
من که خفن ذوق کرده بود کلی به خانوم فخر فروختم که فلانی دیدی خدا چجوری حالتو گرفت؟تا تو باشی دیگه بدون من نری مشهد.از امام رضا که آبی گرم نشد ولی دیدی خواهرش منو طلبید!!!
و غیره و ذالک.
واقعا فاز عجیبی بود.تو یه مجتمع بودیم دویست متری جمکران ...
شب و روز اونجا پلاس بودیم ... کلاسهای عقیدتی هم که طبق معمول بپیچون بود.
حالا جدای از این صحبتا من موندم و نتیجه اخلاقی این ماجرا.
میدونین چی فک میکنم؟

فک میکنم گیر دادنای من به خدا و امام رضا باعث شده بین امام رضا و حضرت معصومه کل  و کل بازی شکل بگیره و حضرت معصومه هم منو بطلبه قم.(البته این برداشت توام با مزاح بود)
و برداشت دوم اینه که هیچ ضعیفه ای نباید بدون حاج آقاش بره مشهد (یا هر جای دیگه) و اگه بره بعدا به طریقی حالش گرفته میشه!
برداشت سوم اینه که اگه ضعیفه رفت شرق حاج آقا هم برای تلافی باید بزنه بره غرب و عشق و حال کنه و حسابی خوش بگذرونه (زن جماعت ارزش دل سوزوندن ندان)
و برداشت شما؟